یک نفر از شما موقعیت های زیر را در کلاس به صورت نمایشی اجرا کند و سایر دانش آموزان نیز صحیح یا باطل بودن نماز را با ذکر دلیل بیان کنند.
موقعیت اول: نمازگزار به جای یک رکوع، دو رکوع انجام می دهد.
موقعیت دوم: نمازگزار رکوع را فراموش کرده و بعد از خواندن حمد و سوره، به سجده می رود.
موقعیت سوم: نمازگزار در حالت رکوع، آرام گرفته سپس ذکر آن را می گوید.
موقعیت چهارم: نمازگزار درحال گفتن ذکر رکوع، بلند می شود.
موقعیت اول: نمازگزار به جای یک رکوع، دو رکوع انجام میدهد.
حکم: نماز باطل است.
دلیل: رکوع یکی از ارکان نماز است. همانطور که در متن اشاره شده، اگر در یک رکعت بیشتر از یک رکوع به جا بیاوریم، نماز باطل میشود.
موقعیت دوم: نمازگزار رکوع را فراموش کرده و بعد از خواندن حمد و سوره، به سجده میرود.
حکم. نماز باطل است.
دلیل: رکوع رکن نماز است و به جا نیاوردن آن، حتی از روی فراموشی، باعث باطل شدن نماز میشود.
موقعیت سوم: نمازگزار در حالت رکوع، آرام گرفته سپس ذکر آن را میگوید.
حکم: نماز صحیح است.
دلیل: این روش صحیح انجام رکوع است. طبق متن، نمازگزار باید ذکر رکوع را زمانی شروع کند که بدنش در حالت رکوع «آرام گرفته باشد.»
موقعیت چهارم: نمازگزار در حال گفتن ذکر رکوع، بلند میشود.
حکم: نماز باطل است (در صورتی که این کار عمدی باشد.)
دلیل: بدن نمازگزار باید تا پایان ذکر در حالت رکوع آرام باشد. بلند شدن عمدی پیش از تمام شدن ذکر، نماز را باطل میکند.(اگر سهواً باشد اشکالی ندارد.)