پدر و مادر گرامی!
محبت گفتاری به فرزندان، محبت بی هزینه ای است؛ آیا بی هزینه بودن نشانهٔ کم فایده بودن است؟
خیر، بههیچوجه.
در حقیقت، این یکی از بزرگترین دامهای فکری است که ما در آن میافتیم؛ یعنی اشتباه گرفتن «قیمت» (هزینه مالی) با «ارزش» (فایده و اهمیت).
در ادامه، این تحلیل را کمی باز میکنم:
۱ ارزشهای بیهزینه، حیاتیترین ارزشها هستند
بسیاری از حیاتیترین عناصر برای بقا و رشد انسان، هزینه مالی ندارند:
هوایی که تنفس میکنیم.
اعتمادی که در یک رابطه ایجاد میشود.
احترام متقابلی که به هم میگذاریم.
گوش دادن فعالانه به صحبتهای دیگری.
و البته، محبت.
این موارد «بیهزینه» نیستند، بلکه هزینه آنها پولی نیست. هزینه آنها توجه، زمان، انرژی عاطفی و حضور ذهن است.
۲ فایده «محبت گفتاری»
سؤال مشخصاً درباره «محبت گفتاری» به فرزندان است. فایده این کار آنقدر زیاد است که به سختی میتوان آن را اندازهگیری کرد:
ساختن عزت نفس: وقتی به فرزند گفته میشود «دوستت دارم» یا «به تو افتخار میکنم»، او احساس ارزشمندی میکند. این سنگبنای عزت نفس اوست.
ایجاد امنیت عاطفی: کودکی که محبت کلامی دریافت میکند، احساس امنیت میکند. او میداند که یک پایگاه امن دارد و این به او جرئت میدهد تا دنیا را کشف کند و ریسکهای سالم انجام دهد.
تقویت پیوند: کلمات محبتآمیز، چسبی هستند که رابطه والدین و فرزند را محکم نگه میدارند.
آموزش هوش هیجانی: وقتی والدین محبت خود را ابراز میکنند، به فرزند خود نیز میآموزند که چگونه احساسات مثبت خود را شناسایی کرده و بروز دهد.