در گروه های دو نفره شبيه گفت وگوی زير را اجرا کنيد.
حِوارٌ
(في قِسْمِ الْجَوازاتِ)
|
شُرطيُّ إدارَةِ الْجَوازاتِ |
الْمُسافِرُ الْإیرانيُّ |
|
أَهلًا وَ سَهلًا بِكُم. مِن أَیِّ بَلَدٍ أَنتُم؟ |
نَحنُ مِن إیرانَ وَ مِن مَدینَةِ زابُل. |
|
مَرحَبًا بِكُم. شَرَّفتُمونا. |
أَشكُرُكَ یا سَیِّدي. |
|
ما شاءَ اللهُ! تَتَكَلَّمُ بِالْعَرَبیَّةِ جَیِّداً! |
أُحِبُّ هذِهِ اللُّغَةَ؛ الْعَرَبیَّةُ جَمیلَةٌ. |
|
كَم عَدَدُ الْمُرافِقینَ؟ |
سِتَّةٌ: والِدایَ وَ أُختایَ وَ أَخوایَ. |
|
أَهلًا بِالضُّیوفِ. هَل عِندَكُم بِطاقاتُ الدُّخولِ؟ |
نَعَم؛ كُلُّ واحِدٍ مِنّا بِطاقَتُهُ بِیَدِهِ. |
|
الرِّجالُ عَلَى الْیَمینِ وَ النِّساءُ عَلَى الْیَسارِ لِلتَّفتیشِ. |
عَلى عَینی. |
|
رَجاءً؛ اِجعَلوا جَوازاتِكُم فی أَیدِیكُم. |
نَحنُ جاهِزونَ. |
گفت و گو
(در بخش گذرنامهها)
|
مأمور اداره گذرنامه |
مسافر ایرانی |
|
خوش آمدید. از چه کشوری هستید؟ |
ما از ایران و از شهر زابل هستیم. |
|
خوش آمدید. ما را مفتخر کردید (قدمتان روی چشم). |
سپاسگزارم ای آقای من (جناب). |
|
ماشاءالله! خیلی خوب عربی صحبت میکنی! |
این زبان را دوست دارم؛ عربی زیباست. |
|
تعداد همراهان چند نفر است؟ |
شش نفر: پدر و مادرم، دو خواهرم و دو برادرم. |
|
خوشآمد به میهمانان. آیا کارتهای ورود را دارید؟ |
بله؛ هر کدام از ما کارت خود را در دست دارد. |
|
آقایان برای بازرسی در سمت راست و خانمها در سمت چپ قرار بگیرند. |
با کمال میل (چشم). |
|
لطفاً؛ گذرنامههایتان را در دست بگیرید. |
ما آمادهایم. |