مای درس دانلود اپلیکیشن

صفحه رسمی مای درس

اطلاع از آخرین تغییرات، جوایز و مسابقات مای درس
دنبال کردن

جواب سوال متن صفحه 59 درس 4 جغرافیا دوازدهم

پایه دوازدهم انسانی جغرافیا دوازدهم فصل 4: مدیریت حمل ونقل

دسترسی (مسیرها و شبکه ها)

معمولاً کوتاه ترین مسیر بین دو نقطه، یک خط مستقیم است. هرچه مسیر کوتاه تر باشد، هزینهٔ احداث آن کمتر است. با این حال، مسیرها به دلایل مختلف همیشه به صورت مستقیم نیستند و اغلب، انحراف و پیچ و خم پیدا می کنند.

دلایل انحراف و پیچ و خم راه ها ممکن است موانع طبیعی مانند رشته کوه ها، باتلاق ها و دریاچه ها یا عوامل انسانی مانند ساختمان ها، پل ها و جلوگیری از ایجاد ترافیک در برخی نقاط باشد.به این تصاویر توجه کنید و برداشت خود را توضیح دهید.

مسیرهای پیشنهادی صفحه 59 درس چهارم جغرافیای دوازدهم انسانی

در حالت ایده‌آل کوتاه‌ترین مسیر بین دو نقطه یک خط مستقیم است، اما در دنیای واقعی وجود موانع طبیعی (مثل کوه‌ها و تپه‌هایی که در تصویر می‌بینیم) باعث ایجاد انحراف و پیچ‌وخم در مسیر می‌شوند.

برداشت و تحلیل دقیق از این سه مسیر پیشنهادی به شرح زیر است:

  • حالت اول (کوتاه‌ترین مسیر - احداث تونل طولانی): در این حالت مسیر به صورت خط مستقیم کشیده شده است. مزیت این کار، به حداقل رسیدن مسافت و زمان سفر برای همیشه است؛ اما عیب بزرگ آن این است که برای عبور مستقیم از کوه یا تپه، نیاز به حفر یک تونل بسیار طولانی داریم که هزینه ساخت و مهندسی آن فوق‌العاده سنگین و گران‌قیمت است.
  • حالت دوم (طولانی‌ترین مسیر - بدون تونل): در این حالت مهندسان برای اینکه هیچ هزینه اضافه‌ای بابت حفر تونل نپردازند، مسیر را کاملاً با توجه به شکل ناهمواری‌ها تغییر داده و کوه یا تپه را دور زده‌اند. اگرچه هزینه ساخت اولیه تونل حذف شده است، اما این کار انحراف و پیچ‌وخم‌های فراوانی ایجاد کرده است. عیب این روش این است که مسیر بسیار طولانی شده و در درازمدت، زمان سفر، استهلاک خودروها و مصرف سوخت به شدت افزایش می‌یابد.
  • حالت سوم (مسیر ترکیبی - تونل کوتاه): این حالت یک راهکار میانه و منطقی است. طراحان با کمی انحراف دادن به مسیر برای دور زدن بخش‌های خیلی سخت و سپس احداث یک تونل کوتاه، تعادلی بین هزینه‌ها ایجاد کرده‌اند. در واقع هم از هزینه‌های سرسام‌آور حفر تونلِ خیلی طولانی جلوگیری شده و هم مسیر به اندازه حالت دوم طولانی و پرپیچ‌وخم نشده است.

برداشت نهایی و راهبردی

در مدیریت حمل‌ونقل، مهندسان و برنامه‌ریزان همواره باید بین «هزینه‌های احداث راه» و «هزینه‌های مربوط به مسافت و زمان مسافران» یک تعادل اقتصادی و منطقی برقرار کنند. این تصاویر به ما یاد می‌دهند که لزوماً کوتاه‌ترین مسیر از نظر مسافت، ارزان‌ترین و بهترین مسیر برای احداث نیست و در اغلب موارد، «مسیرهای ترکیبی» بهینه‌ترین انتخاب برای غلبه بر موانع طبیعی هستند.

بقیهٔ همین فصل

فصل قبل: ویژگی ها و انواع شیوه های حمل و نقل

محتوا مورد پسند بوده است ؟

5 - 0 رای