خانم احمدی از دانشآموزان کلاس چهارم خواست که عدد ۷۴۵۲۰۰ را روی محور نشان دهند.
یکی از دانشآموزان بعد از صفر، به ترتیب عددهای ۱، ۲، ۳ و سایر عددها را نوشت. آیا فکر میکنید او میتواند عدد معلّم را روی محورش نشان دهد؟
یکی دیگر از دانشآموزان محور خود را ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰ تا تقسیم کرد و به این ترتیب، بعد از عدد صفر، عددهای ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ و ۳۰۰۰ را نوشت. آیا او موفّق میشود عدد معلّم را نشان دهد؟
خانم احمدی دانشآموزان را راهنمایی کرد. او گفت: «بهتر است روی محور خود اوّلین قسمت را با عدد ۷۴۰۰۰۰ نشان دهید و ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰ تا جلو بروید. بعد هم محور را کامل کنید و عدد را به صورت تقریبی روی محور نشان دهید.»

یکی از دانشآموزان پرسید : «آیا میشود با ۷۰۰,۰۰۰ شروع کنیم و ۱۰۰,۰۰۰ تا ۱۰۰,۰۰۰ تا جلو برویم؟» به نظر شما کدام پیشنهاد بهتر است؟
در مورد دانشآموز اول (که ۱، ۲، ۳... نوشت): خیر، او موفق نمیشود. عدد ۷۴۵,۲۰۰ بسیار بزرگ است. اگر او بخواهد یکییکی جلو برود، برای رسیدن به این عدد به کاغذی به طول چندین کیلومتر نیاز دارد!
در مورد دانشآموز دوم (که ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰ تا از صفر شروع کرد): این روش کمی بهتر است، اما باز هم عملی نیست. او باید حدود ۷۴۵ قسمت روی خط دفترش بکشد تا تازه به نزدیکی عدد برسد که کشیدن آن خستهکننده است و در یک صفحه جا نمیگیرد.
کدام پیشنهاد بهتر است؟ (پیشنهاد معلم یا پیشنهاد دانشآموز آخر): قطعاً پیشنهاد خانم احمدی (معلم) بسیار استراتژیک و درست است. وقتی میخواهیم عدد ۷۴۵,۲۰۰ را نشان دهیم، اصلاً نیازی نیست از صفر شروع کنیم. ما میتوانیم بخشی از محور را «بُبُریم» و نقطه شروع را دقیقاً قبل از عدد مورد نظر، یعنی روی ۷۴۰,۰۰۰ بگذاریم و ۱۰۰۰ تا ۱۰۰۰ تا جلو برویم. با این کار، فقط با ۵ گام به ۷۴۵,۰۰۰ میرسیم و میتوانیم جای ۷۴۵,۲۰۰ را با دقت خوبی کمی جلوتر از آن علامت بزنیم. اما اگر پیشنهاد دانشآموز آخر را اجرا کنیم (۱۰۰ هزار تا ۱۰۰ هزار تا برویم)، فاصلهی بین ۷۰۰,۰۰۰ تا ۸۰۰,۰۰۰ آنقدر زیاد میشود که پیدا کردن جای دقیق ۷۴۵,۲۰۰ بین آنها بسیار سخت و نامشخص خواهد بود (دقت محور خیلی پایین میآید).
انتخاب درستِ نقطه شروع و مقیاس محور، یک مهارت عالی برای ساده کردن مسائل پیچیده است. تو با درک این موضوع، یک قدم بزرگ در ریاضی برداشتی!