6 الف در هر یک از موقعیت های زیر اگر افراد نترسند، چه اتّفاقاتی ممکن است بیفتد؟ توضیح دهید.
ب آیا در موقعیت های بالا، ترس به جاست؟ چرا؟
پ به نظر شما، آیا درست است به کسی که ترس به جا دارد، ترسو بگویند؟ چرا؟
الف
دست بردن در لانهی زنبور: زنبورها به کودک حمله میکنند و نیش میزنند که باعث درد و آسیب جدی میشود.
پریدن از جای بلند: ممکن است حمید سقوط کند، دست و پایش بشکند و جانش به خطر بیفتد.
دویدن وسط خیابان یا روی ریل: فرد ممکن است با وسایل نقلیه تصادف کند و صدمهی جبرانناپذیری ببیند.
رفتن با فرد غریبه: ممکن است آن غریبه آدم خطرناکی باشد و دانشآموز را بدزدد یا به او آسیب برساند.
ب بله، کاملاً بهجاست. دلیلش این است که این نوع ترسها واقعی هستند و مثل یک زنگ خطر، از جان و سلامتی ما در برابر خطرهای بزرگ محافظت میکنند.
پ خیر، اصلاً درست نیست. کسی که ترسِ بهجا دارد، انسان عاقل و هوشیاری است که از خودش مراقبت میکند تا آسیب نبیند. صفت «ترسو» را باید برای کسی به کار برد که از چیزهای بیخطر و خیالی میترسد، نه کسی که منطقی رفتار میکند و از خطرهای واقعی دوری میکند.