شاه کلید نکات
شاه کلید سوال
خمیردندان مصرفی شما چه مقدار فلوئور باید داشته باشد؟
برای جبران کمبود فلوئور (F) که عامل پوسیدگی دندان است، این ماده به خمیردندانها اضافه میشود.
پاسخ علمی برای کلاس: مقدار استاندارد فلوئور (به شکل فلوراید) در خمیردندان بزرگسالان معمولاً بین 1000 تا 1500 ppm (قسمت در میلیون) است. اما برای کودکان (زیر ۶ سال) چون ممکن است خمیردندان را قورت بدهند، این مقدار معمولاً کمتر و بین 500 تا 1000 ppm در نظر گرفته میشود تا از مسمومیت جلوگیری شود.
آیا مردم ساکن در مناطق مختلف باید از یک نوع خمیردندان استفاده کنند؟
خیر! و دلیل آن یکی از جذابترین مفاهیم زمینشناسی پزشکی است. مسیر اصلی ورود فلوئور به بدن از طریق «نوشیدن آب» است و مقدار آن در آبهای زیرزمینی به کانیهای منطقه (مثل فلوئوریت) بستگی دارد. که در برخی مناطق، آبها دارای «بیهنجاری مثبت فلوراید» (بیشتر از حد مجاز) هستند که باعث بیماری بازگشتناپذیر فلورسیس دندانی (لکههای تیره روی دندان) و حتی تغییر شکل استخوانها میشود.
نتیجهگیری برای ارائه
اگر شخصی در منطقهای زندگی میکند که آب آشامیدنیاش به طور طبیعی فلوئور بالایی دارد، استفاده از خمیردندانهای غنی از فلوئور نه تنها مفید نیست، بلکه خطر ابتلا به فلورسیس را بالا میبرد! در مقابل، در مناطقی با فلوئور کم در آب، استفاده از خمیردندانهای فلوئوردار کاملاً ضروری است.
در مورد روش های مختلف جبران فلوئور، اطلاعاتی جمع آوری و در کلاس گفت و گو کنید.
در کتاب دو روش اصلی را معرفی کرده است و ما میتوانیم روشهای تکمیلی پزشکی را هم به آن اضافه کنیم:
افزودن به آب آشامیدنی (Fluoridation): مشکل کمبود فلوئور را میتوان با اضافه کردن استاندارد آن به آب تصفیهخانههای شهری رفع کرد (این رایجترین روش در بسیاری از کشورهای جهان است).
استفاده از محصولات بهداشتی: مانند خمیردندانها و دهانشویههای حاوی فلوراید (اشاره شده در کتاب).
درمانهای بالینی (اطلاعات تکمیلی): استفاده از ژلها و وارنیشهای فلوراید توسط دندانپزشک به صورت موضعی روی دندانها.
مکملهای خوراکی: تجویز قطره یا قرص فلوراید توسط پزشک برای کودکانی که در مناطق بهشدت فقیر از نظر فلوئور زندگی میکنند.
1736019749.png)
