1 همآوای کلمه «صفیر» را بنویسید و آن را در جملهای به کار ببرید.
همآوای کلمه «صفیر»، واژه «سفیر» (به معنای فرستاده و نماینده یک کشور) است.
جمله: سفیرِ ایران در سازمان ملل متحد برای دفاع از حقوق کشور سخنرانی کرد.
2 چهار «ترکیب اضافی» که اهمیت املایی داشته باشند، از متن درس انتخاب کنید.
چهار ترکیب اضافی (مضاف و مضافالیه) با اهمیت املایی از متن درس:
۱. اعطایِ نشان
۲. عرصهیِ رقابت
۳. توازنِ قوا
۴. صفیرِ توپ
۳ همان طور که میدانید، هر گروه اسمی، یک «هسته» دارد که میتواند با یک یا چند وابسته پیشین و پسین همراه شود.
به انواع وابسته های پیشین کنید:
اینک با یک نوع دیگر از وابسته های پیشین آشنا میشویم:
شاخص: شاخص ها لقب ها و عنوان هایی هستند که بدون هیچ نشانه یا نقش نمایی، در کنار اسم قرار میگیرند.
مانند: امام، علامه، استاد، آقا، حاجی، خاله، کدخدا، سرلشکر، مهندس و...
شـاخص ها کلماتی هسـتند که غالبا بی فاصله، پیش از هسـته میآیند؛ این کلمات، در جـای دیگـر میتوانند هسـته گروه اسـمی، مضاف الیـه و یا … قـرار بگیرند؛ در این صورت، شـاخص محسـوب نمی شوند.
مثال:
اکنون واژههای زیر (سرهنگ، سید) را یک بار به عنوان «شاخص» و بار دیگر به عنوان «هسته» گروه اسمی در جمله به کار ببرید.
واژه سرهنگ:
به عنوان شاخص (بدون کسره و چسبیده به اسمِ بعد از خود): سرهنگ محمدی فرماندهی عملیات بود.
به عنوان هسته (مستقل و همراه با وابسته): آن سرهنگِ شجاع، در خط مقدم با دشمن میجنگید.
واژه سید:
به عنوان شاخص: سید حسن مردِ بسیار مهربان و نیکوکاری است.
به عنوان هسته: ما برای احوالپرسی به خانهی سیدِ محله رفتیم.