دانلود اپلیکیشن
1 مقصود نقّال از «قصّۀ درد» چیست؟
مقصود شاعر از «قصۀ درد»، بیان رنج‌ها، مصیبت‌ها و غصه‌های جامعه است. این درد ناشی از رواج ناجوانمردی، خیانت، فریبکاری، دورویی و از بین رفتن ارزش‌های والای انسانی و اخلاقی (مانند پهلوانی، آزادگی و صداقت) در میان انسان‌هاست.
2 درباره مناسبت موضوعی متن درس با بیت های زیر توضیح دهید.
یوسف، به این رها شدن از چاه دل مبند این بار می برند که زندانی ات کنند
فاضل نظری
مضمون و پیام مشترک هر دو، «گرفتار شدن در دام مکر، حسادت و ناجوانمردیِ نزدیکان (برادر)» است. در متن درس، رستم (نماد پهلوانی و آزادگی) با کینه و خیانت برادرش شغاد، مظلومانه در چاهی پر از نیزه گرفتار می‌شود و جان می‌بازد. در بیتِ فاضل نظری نیز به داستان حضرت یوسف (ع) اشاره شده که با مکر و حسادت برادرانش در چاه افتاد؛ شاعر در این بیت هشدار می‌دهد که این دنیای پر از نیرنگ، حتی پس از رهایی از چاه نیز برای او آرامشی در پی نخواهد داشت و گرفتار زندان (نیرنگ‌های دیگر) خواهد شد.
3 شاعر در این سروده، بر کدام مضامین اجتماعی تأکید دارد؟
شاعر در این سروده بر مضامین تلخِ اجتماعی زیر تأکید دارد:
تقابل خیر و شر (مردی و نامردی / جوانمردی و پستی).
رنگ باختن و مرگِ ارزش‌های اصیلِ اخلاقی در جامعه.
رواج فریب، تزویر و نامردی در میان مردم.
مظلومیت، تنهایی و انزوای انسان‌های آزاده و پاک‌نیت.
اندوهِ از دست رفتنِ شکوه، عظمت و صلابتِ گذشته.
4 اگر به جای شاعر بودید، این شعر را چگونه به پایان می رساندید؟ چرا؟
(این پرسش باز و تحلیلی است و به سلیقۀ شما بستگی دارد. دو رویکرد متفاوت برای پاسخ به آن وجود دارد:)
دیدگاه اول (تأیید پایان‌بندی شاعر): همانند خود شاعر، شعر را با یک درنگ و سکوتِ تلخ و معنادار («لیک...») به پایان می‌رساندم؛ زیرا این پایانِ باز و اندوهبار، تأثیر عمیق‌تری بر احساسات مخاطب می‌گذارد و او را بیشتر به تفکر در عمق فاجعه‌ی از بین رفتن جوانمردی وامی‌دارد.
دیدگاه دوم (پایانِ امیدبخش): شعر را با روزنه‌ای از امید به تولد پهلوانی دیگر و جوانه زدن دوباره‌ی بذرِ جوانمردی در دل تاریکی‌ها به پایان می‌رساندم؛ زیرا هر چقدر هم که ظلم و ناجوانمردی در جامعه رواج یابد، باز هم جامعه به امیدِ پیروزی نور بر تاریکی و رویش مجدد نیکی‌ها زنده است.
1736019749.png)
