در آیات قبل بیندیشید و به سؤال های زیر پاسخ دهید.
1 هدف اصلی از روزه داری چیست؟
هدف نهایی، رسیدن به «تقوا» (پرهیزکاری، خویشتنداری و تسلط بر نفس) است.
(در آیه ۱۸۳ میفرماید: لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ).
2 چه کسانی نباید روزه بگیرند؟
۱ بیماران (کسانی که روزه برای سلامتشان ضرر دارد).
۲ مسافران (کسانی که در سفر هستند).
(در آیه ۱۸۴ و ۱۸۵ میفرماید: فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ).
3 افرادی که در ماه رمضان نباید روزه بگیرند، بعد از ماه مبارک چه وظیفه ای بر عهده دارند؟
باید بعد از ماه رمضان (زمانی که بیماری برطرف شد یا از سفر برگشتند)، به همان تعداد روزی که روزه نگرفتهاند، «قضا» ی آن را بجا آورند (یعنی در روزهای دیگر سال روزه بگیرند).
(در آیه میفرماید: فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ).
4 خداوند بعد از بیان دستورات و احکام روزه، در آیهٔ ١٨٥ چه نکاتی را یادآور می شود؟ آیا دلیل آن را می دانید؟
نکته: خداوند میفرماید: «خدا برای شما آسانی میخواهد و برای شما دشواری نمیخواهد» (يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ).
دلیل: دلیلش این است که احکام الهی برای رشد و کمال ماست، نه برای رنج و عذاب دادن به ما. خداوند مهربان است و تکلیفی بیش از توان بندگان بر دوش آنها نمیگذارد.