جواب قرایت و تفکر صفحه 91 درس 10 دین و زندگی دهم انسانی

چرا؟ زیرا حضرت ابراهیم (ع) از آزمایش‌های سخت الهی سربلند بیرون آمده بود و شایستگی خود را برای انجام این مأموریت بزرگ (تجدید بنای کعبه و پرچم‌داری توحید) ثابت کرده بود.

ویژگی‌ها: او دارای ایمان راسخ، تسلیم محض در برابر فرمان خدا و توکل فوق‌العاده بود. کسی که حاضر شد همسر و فرزندش را در بیابان تنها بگذارد، نشان داد که به خدا اعتماد کامل دارد.

آن عبادت، «نماز» است:

یک‌بار برای ذریه‌اش می‌گوید: «لِیُقیمُوا الصَّلوة» (تا نماز را برپا دارند).

یک‌بار برای خودش و نسل آینده دعا می‌کند: «رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ» (پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده).

چرا و برای چه هدفی؟ هدف اصلی، زنده نگه داشتن نام خدا و «برپا داشتن نماز» در کنار خانهٔ خدا بود. (در آیه می‌فرماید: رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ).

ارزش هدف: این هدف (نماز و یاد خدا) آن‌قدر ارزشمند است که می‌ارزد انسان برای رسیدن به آن، سختیِ دوری از وطن و زندگی در بیابان بی‌آب و علف را تحمل کند. نماز ستون دین و عامل حیات معنوی انسان است.

از خدا خواست که خودش و فرزندان و نسل‌های آینده‌اش را از «برپا دارندگان نماز» قرار دهد (رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي). همچنین درخواست کرد که دل‌های مردم را به سوی آن‌ها (خاندان توحید) متمایل کند.

خواندن نماز: صرفاً به معنای انجام ظاهری حرکات و اذکار نماز است (ممکن است فردی نماز بخواند اما تأثیری در زندگی‌اش نداشته باشد یا دیگران را به آن تشویق نکند).

برپا داشتن نماز (اقامه نماز): مفهومی وسیع‌تر و عمیق‌تر دارد؛ یعنی:

1 نماز را با شرایط و آداب کامل و توجه قلبی بجا آوردن.

2 تلاش برای ترویج نماز در جامعه و تشویق دیگران به آن.

3 مطرح کردن نماز به عنوان ستون دین در متن زندگی، به طوری که هرگز فراموش نشود و ارزش‌های آن در رفتار فرد و جامعه نمایان باشد.