ابنسینا در داستان عرفانی - فلسفیِ «حیّبن یقظان» آورده است:
«نیکویی وی پردهٔ نیکویی وی است و آشکار شدنِ وی سببِ پنهان شدن وی است. چنان که آفتاب اگر چنداندکی پنهان شد، بسیار آشکارا شد و چون سخت پیدا شد، اندر پرده شد. پس، روشنی وی پردۀ روشنیِ وی است.»
مقصود ابنسینا از این عبارت چیست؟ آیا میتوانید آن را توضیح دهید؟
مقصود ابنسینا در این عبارت، خداوند متعال و کمال بینهایت اوست.
توضیح عبارت: ابنسینا به زیبایی بیان میکند که خداوند به دلیل شدت ظهور و پیدایی بیش از حد، از درک و شناخت محدود انسان پنهان مانده است. همانطور که چشم انسان به دلیل محدودیت خود نمیتواند به نور بسیار شدید و خیرهکننده خورشید مستقیماً نگاه کند (و در واقع همان شدت نور مانع دیدن خورشید میشود و نور پردهی نور میگردد)، وجود بیکران و کمال بینهایت خداوند نیز فراتر از گنجایش و ظرفیت ادراک حسی و عقلی انسان است.
به عبارت دیگر، هیچ پرده و حجابی بین ما و خدا نیست؛ بلکه این کمال، عظمت و روشنایی بینهایت ذات اوست که باعث میشود ذهن و درک محدود ما از احاطه و شناخت کامل او عاجز بماند و همین شدت پیدایی، سبب پنهانی او از چشم ما میشود.