تَرجِمِ الْآياتِ وَ اکْتُبْ نَوعَ الْاَفعالِ فيها.
1 «وَ اَنزَلَ مِن السَّماءِ ماءً فَاخرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزقاً لَکُم» اَلْبَقَرَة: 22
2 «اللهُ وَلیُّ الَّذینَ آمَنوا یُخرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ الی النّور» اَلْبَقَرَة: 257
3 «فَاصبِر اِنَّ وَعدَ اللهِ حقٌّ و الستَغفِر لِذَنِّکَ» غافِر: 55
4 «و بِالحَقِّ اَنزَلناهُ و بِالحَقِّ نَزَلَ» اَلْاسراء: 105
5 «وَ یُعَلِّمُهُم الکَتابَ وَ الحِکمَةَ» آلُ عِمران: 164
6 «قالَ اِنّی اَعلَمُ ما لا تَعلَمونَ» اَلْبَقَرَة: 30
1 و از آسمان آبی فرستاد پس با آن میوه هایی خارج کرد تا برای شما رزق و روزی باشد.
اَنزَلَ : ماضی، مفرد مذکر غایب
اَخرَجَ : ماضی، مفرد مذکر غایب
2 خداوند دوستدار کسانی است که ایمان آوردند. آنها را از تاریکی ها به سوی نور خارج می کند.
آمَنوا : ماضی، جمع مذکر غایب
یُخرِجُ : مضارع، مفرد مذکر غایب
3 صبر کن که وعده خداوند حقیقت است (حق است) و برای گناهت طلب بخشش کن.
اِصبِر : امر، مفرد مذکر مخاطب
اِستَغفِر : امر، مفرد مذکر مخاطب
4 و به حق آن را نازل کردیم و به حق نازل شد.
اَنزَلنا : ماضی، متکلّم مع الغیر
نَزَلَ : ماضی، مفرد مذکر غایب
5 و آنان را کتاب [قرآن] و حکمت می آموزد.
یُعَلِّمُ : مضارع، مفرد مذکر غایب
.
6 گفت : همانا من می دانم آنچه را که شما نمی دانید.
قالَ : ماضی، مفرد مذکر غایب
اَعلَمُ : ماضی، متکلّم وحده
لا تَعلَمونَ : مضارع منفی، جمع مذکر مخاطب