مریم در یکی از کتاب های درسی با این مفهوم مهم مواجه شده است که «جهان دارای نظم است.» او برای فهم این جمله مدتی است یکی از کتاب های شگفت انگیز درباره کهکشان ها و منظومه شمسی را مطالعه می کند. بعد از مطالعه به این نتیجه رسیده است که امکان ندارد اجزای منظومه شمسی بدون قاعده در فضا قرار گیرند. مریم با استفاده از کدام یک از منابع شناخت به دانش جدید رسیده است؟
مریم برای رسیدن به این درک و دانش جدید، از منبع «تجربه (روشهای علم تجربی)» استفاده کرده است.
اما چرا تجربه؟ 🤔 اگر به درسنامه صفحه ۱۱ کتاب برگردیم، میبینیم که برای کسب آگاهی چهار منبع معرفی شده است: وحی، شهود، عقل و تجربه. مریم برای فهمیدن این موضوع، سراغ مطالعهی اجرام آسمانی، فیزیک کهکشانها و منظومه شمسی رفته است؛ یعنی دقیقاً سراغ پدیدههای طبیعی که با مشاهده، ابزارهای دقیق و علوم تجربی کشف شدهاند.
(💡 یک نکته کلیدی برای امتحان: هر وقت در سؤالی دیدید که شخص برای رسیدن به یک حقیقت، پای مطالعهی طبیعت، پدیدههای فیزیکی، نجوم یا آزمایشهای عینی را وسط میکشد، شک نکنید که منبع شناخت او «تجربه» است!)