فرض کنید در یک همایش علمی، هزار نفر از باتجربه ترین جراحان مغز و اعصاب دنیا، قصد گزینش ده نفر از بهترین جراحان را دارند. در این همایش هر یک از آنها تجربه و دانش خود را به دیگر همکاران عرضه می کند. در نهایت، بعد از مباحثه و مناظره فراوان، ده نفر برتر انتخاب می شوند. به نظر شما اگر دلایل موفقیت این ده نفر را از آنها بپرسیم به چه میزان فقط به دانش پزشکی خودشان اشاره می کنند؟ آیا برتری و پیشرفت آنها فقط به دانش تخصصی شان مربوط است؟ پاسخ های خود را با پاسخ دیگر همکلاسی ها مقایسه کنید.
خیر، برتری و پیشرفت این جراحان فقط به دانش تخصصی و مهارتهای پزشکیشان محدود نمیشود. همانطور که در متن قبل از این فعالیت اشاره شده است، هدف از طرح این داستان فرضی، نشان دادن «اهمیت ویژگیهای روانشناختی در عملکرد انسان» است.
اگر از این افراد برتر بپرسیم، قطعاً بخش بزرگی از موفقیت خود را به مهارتهای روانی و شناختی خود نسبت میدهند، از جمله:
مدیریت استرس و کنترل هیجانات: توانایی حفظ آرامش در حین عملهای جراحی طولانی و پیچیده.
تمرکز و توجه بالا: حفظ دقت کامل و جلوگیری از حواسپرتی در شرایط حساس.
تصمیمگیری و حل مسئله: قدرت تصمیمگیری سریع و درست در لحظات بحرانی و پیشبینینشده در اتاق عمل.
اعتماد به نفس و ارتباط مؤثر: داشتن خودباوری کافی و توانایی برقراری ارتباط و کار گروهی عالی با سایر اعضای تیم پزشکی.
بنابراین، در سطوح بالای تخصص که دانش افراد تقریباً به هم نزدیک است، این ویژگیهای روانشناختی است که تفاوت ایجاد کرده و باعث برتری یک فرد نسبت به دیگران میشود.