با اسکن کردن رمزینه می توانید فیلم کوتاهی درباره نسخه های خطی و شیوه استفاده تاریخ نگاران از آنها مشاهده کنید. به پرسش های مرتبط با فیلم پاسخ دهید:
1 کتاب ها چگونه تکثیر می شدند؟
کتابها پیش از پیدایش صنعت چاپ، با دستنویسی توسط کاتبان، نسخهنویسان و ورّاقان بازنویسی (استنساخ) و تکثیر میشدند. کاتب با نگاه کردن به نسخهٔ اصلی یا از طریق شنیدن متن در جلسات املا، نسخههای جدیدی را خطاطی و تکثیر میکرد.
2 هنگام تکثیر کتاب ها چه اشکالاتی در متن آنها به وجود می آمد؟ چرا این مشکلات رخ می داد؟
اشکالات متنی پدیدآمده:
سقوط و افتادگی: جا ماندن کلمات، سطرها یا حتی بخشهایی از متن.
تصحیف و تحریف: تغییر شکل حروف یا کلمات، جابهجا نوشتن نقطهها و تغییر معنای جملات.
اقحام و افزودگی: وارد شدن حاشیهنویسیها و یادداشتهای دیگران به داخل متن اصلی.
تکرار بیجا: بازنویسی مجدد یک کلمه یا سطر بر اثر خطای دید کاتب.
دلایل رخ دادن این مشکلات:
خستگی چشم و کمدقتی کاتب در طول فرآیند طولانی کتابت.
ناخوانا بودن، فرسودگی، کمرنگ شدن یا ناقص بودن نسخهٔ مبدأ.
عدم تسلط کافی کاتب به موضوع تخصصی کتاب یا عدم آشنایی با واژگان و خطوط کهن.
خطای شنیداری هنگام کتابت از طریق املا.
3 مصحّح نسخه خطی چه معیارهایی برای انتخاب معتبرترین نسخه دارد؟
قدمت تاریخی و نزدیکی به زمان مؤلف: هرچه تاریخ کتابت نسخه به زمان حیات نویسنده نزدیکتر باشد، احتمال تحریف در آن کمتر و ارزش علمی آن بالاتر است.
دستخط مؤلف (نسخهٔ خودنوشت): وجود نسخهای که به قلم خود نویسنده باشد، بالاترین درجهٔ اعتبار را دارد.
کامل و بینقص بودن: نسخه دارای کمترین افتادگی، پوسیدگی و آسیبدیدگی فیزیکی باشد.
صحت متن و دقت کاتب: کمغلط بودن متن و امانتداری کاتب در انتقال مطالب.
وجود یادداشتهای معتبر (سماع، مقابله و اجازه): داشتن نشانهها و یادداشتهایی که تأیید کند نسخه با اصل کتاب مقابله شده یا در محضر مؤلف یا استادان برجسته قرائت و تصحیح شده است.