شکل زیر الگویی ساده از چرخه کربن را نشان می دهد. در این باره در کلاس گفت وگو کنید.

این شکل نشاندهندهٔ چرخۀ کربن در طبیعت است که در آن، کربن پیوسته بین هواکره، جانداران و محیط (آب، خاک و سوختهای فسیلی) در حال جابهجایی است.
در این چرخه فرایندهای زیر رخ میدهد:
بین هواکره و جانداران: گیاهان از طریق عمل فتوسنتز، گاز کربن دیاکسید را از هوا میگیرند. انسان و جانوران نیز با مصرف گیاهان، این کربن را وارد بدن خود میکنند. در نهایت، جانداران از طریق عمل تنفس، کربن دیاکسید را دوباره به هوا برمیگردانند.
تبدیل به ذخایر زمینی: با از بین رفتن گیاهان و جانوران، بقایای آنها تجزیه شده و کربن موجود در بدنشان وارد خاک و آب میشود. این ترکیبات کربندار در طی میلیونها سال به سوختهای فسیلی (مثل نفت و زغالسنگ) تبدیل میشوند.
بازگشت از زمین به هواکره: با استخراج و سوزاندن سوختهای فسیلی، کربنی که سالها در زمین ذخیره شده بود، دوباره به شکل گاز کربن دیاکسید وارد هواکره میشود.
در حالت طبیعی، مقدار کل کربن در این چرخه ثابت باقی میماند؛ اما هرگونه تغییر شدید، مانند مصرف بیش از حد سوختهای فسیلی، میتواند مقدار کربن دیاکسید هواکره را افزایش داده و توازن این چرخه را به هم بزند.