بخوانيد و ترجمه کنيد؛ سپس فعل های ماضی، مضارع و امر را تشخیص دهید.
1 اِعْلَمْ أنَّ النَّصْرَ مَعَ الصَّبْرِ. رَسولُ اللّهِ (ص)
2 لا یَشْکُرُ اللهَ مَنْ لا یَشْکُرُ النّاسَ. رَسولُ اللّهِ (ص)
3 أْعْجَزُ الناسِ مَنْ عَجَزَ عَن اکْتِسابِ الْاخْوانِ. امامُ عَليٌّ (ع)
4 إِذا قَدَرْتَ عَلَی عَدوِّكَ؛ فَاجْعَلِ الْعَفْوَ شُکْراً لِلْقُدْرَةِ عَلَيْهِ. امامُ عَليٌّ (ع)
5 اَلْعِلْمُ وَ الْمالُ یسْتُرانِ کُل عَیْبٍ وَ الْجَهْلُ وَ الْفَقْرُ یَکْشِفانِ کُل عَیْب. رَسولُ اللّهِ(ص)
1 بدان که پیروزی همراه با شکیبایی است.
اِعْلَمْ : فعل امر
2 کسی که از مردم تشکر نمی کند خدا را شکر نمی کند.
لا یَشْکُرُ : فعل مضارع
3 عاجزترین مردم کسی است که از بدست آوردن برادران (دوستان) عاجز باشد.
عَجَزَ : فعل ماضی (هر چند که معنی آن به صورت مضارع باشد)
4 هرگاه بر دشمنت چیره شدی پس بخشش را شکری برای تسلط بر او قرار بده.
قَدَرْتَ : فعل ماضی (هر چند که معنی آن به صورت مضارع باشد)
إِجْعَلِ : فعل مضارع
5 علم و ثروت هر عیبی را می پوشانند و نادانی و فقر هر عیبی را نمایان می کنند.
یسْتُرانِ : فعل مضارع
یَکْشِفانِ : فعل مضارع