شاه کلید نکات
شاه کلید سوال
أ عَیِّن اسمَ الفاعِلِ وَ اسمَ المُبالَغَهِ وَاسمَ التَّفضیلِ فِی اَلحَدیثَینِ التّالیَینِ.
ب اُکتُبِ المَحَلَّ الإعرابیَّ لِما تَحتَهُ خَطُّ.
1 إنَّ الزَّرعَ یَنبُتُ فی السَّهلِ وَ لا یَنبُتُ فی الصَّفا فَکَذلِکَ الحِکمَهُ تَعمُرُ فی قَلبِ المُتَواضِعِ وَلا تَعمُرُ فی قَلبِ المُتَکَبِّر الجَبّارِ؛ لِأنَّ اللهَ جَعَلَ التَّواضُعَ آلَهَ العَقلِ وَ جَعَلَ التَّکَبُّرَ مِن آلَهِ الجَهلِ. (تُحَفُ العُقولِ، ص 396) اَلإِمامُ موسَی الکاظِمُ (ع)
کِشت در دشت مى رويد و بر تخته سنگ نـمی رويد و همچنين حكمت در دلِ [انسانِ] فروتن ماندگار می شود و در دلِ [انسانِ] خودبزرگ بينِ ستمگر ماندگار نـمی شود؛ زيرا خدا فروتنی را ابزار خرد و خودبزرگ بينی را از ابزار نادانی گردانده است.
2 مَن نَصَبَ نَفسَهُ لِلنّاسِ إماماً فَلیَبدَأ بِتَعلیمِ نَفسِهِ قَبلَ تَعلیمِ غَیرِهِ وَلیَکُن تَأدیبُهُ بِسیرَتِهِ قَبلَ تَأدیبِهِ بِلِسانِهِ؛ وَ مُعَلِّمُ نَفسِهِ وَ مُوَدِّبُهَا أحَقُّ بِالإجلالِ مِن مُعَلِّمِ النّاسِ وَ مُؤُدِّبِهِم. مِنهاجُ البَراعَةِ في شَرحِ نَهجِ البَلاغَةِ (خویی) ج 21، ص 107
هرکس خـودش را برای مردم پيشـوا قرار دهـد، بايـد پيش از آموزش ديگـری آموزش خودش را آغـاز کند و بايـد ادب آموزی اش پيش از زبانش با کردارش باشد؛ و آموزگار و ادب آموزندۀ خويشتن از آموزگار و ادب آموزندۀ مردمان در گرامی داشت شايسته تر است.
أ اسم فاعل و اسم مبالغه و اسم تفضیل در احادیث زیر را مشخص کنید.
اسم فاعل: المُتَواضِعِ - المُتَکَبِّر – مُعَلِّمُ – مُوَدِّبُ
اسم مبالغه: اَلجَبّارِ
اسم تفضیل: أحَقّ
ب نوع اعراب کلماتی که زیر آن ها خط کشیده شده است را بنویسید.
1
السَّهلِ: مجرور به حرف جر
الحِکمَهُ: مبتدأ
الجَبّارِ: صفت
التَّواضُعَ: مفعول
الجَهلِ: مضافٌ الیه
2
نَفسَهُ: مفعول
لِلنّاسِ: مجرور به حرف جر
نَفسِهِ: مضافٌ الیه
مُعَلِّمُ: مبتدأ
أحَقُّ: خبر
الإجلالِ: مجرور به حرف جر
النّاسِ: مضافٌ الیه
1736019749.png)
