عَيِّنِ الْمَحَلَّ الْإعرابيَّ لِلْکَلِماتِ الَّتي تَحتَها خَطٌّ.
1 مُداراةُ النّاسِ نِصفُ الْإيمانِ.
2 عَدوٌّ عاقلِ خَيرٌ مِن صَديقٍ جاهِلٍ.
3 يا حَبيبي، لا تقُلْ کَلاماً إلَّا الحَقَّ أبَدَاً.
4 اَلْعِلْمُ فِي الصِّغَر کَالنَّقشِ فِي الْحَجَرِ.
5 أَضعَفُ الناّسِ مَنْ ضَعُفَ عنَ کِتمانِ سِرِّهِ.
نقش واژگانی را که زیر آنها خط است شناسایی کن.
1 نرمخویی با مردم نیمی از ایمان است.
مُداراهُ: مبتدا
النّاسِ: مضاف الیه
نِصفُ: خبر
الْإیمان: مضاف الیه
2 دشمن خردمند بهتر از دوست نادان است.
عَدوٌّ: مبتدا
عاقلٌ: صفت
خَیرٌ: خبر
صَدیقٍ: مجرور به حرف جرّ
جاهِلٍ: صفت
3 ای دوست، هرگز سخنی به جز حق را نگو.
کَلاماً: مفعول
الحَقَّ: مستثنی
4 دانش در خردسالی مانند نقش در سنگ است.
النَّقشِ: مجرور به حرف جرّ
الْحَجَرِ: مجرور به حرف جرّ
5 ضعیف ترین مردم کسی است که از پوشاندن رازش ناتوان باشد.
أَضعَفُ: مبتدا
النّاسِ: مضاف الیه
کِتمانِ: مجرور به حرف جرّ
سِرّ: مضاف الیه