دانلود اپلیکیشن
اَلصَّبرُ مِفتاحُ الْفَرَجِ
صبر کلید گشایش است
1 وَقَعَتْ هٰذِهِ الْحِکايَةُ قَبْلَ أَربَعينَ سَنَةً في بِلادٍ.
2 ذَهَبَ اثْناعَشَرَ طالِباً مِنْ طُلّابِ الْجامِعَةِ مَعَ أُستاذِهِم إلَی سَفْرَةٍ عِلْميَّةٍ لِتَهيِئَةِ أَبْحاثٍ عَنِ الْسَماكِ؛ کانَتْ مياهُ الْبَحرِ هادِئَةً؛ فَجأَةً ظَهَرَ سَحابٌ فِي السَّماءِ؛ ثُمَّ عَصَفَتْ رياحٌ شَديدَةٌ وَ صارَ الْبَحرُ مَوّاجاً. فَأَصابَتْ سَفينَتُهُم صَخْرَةً؛ فَخافوا؛ السَّفينَةُ انْکَسَرَتْ قَليلاً وَلٰکِنَّها ما غَرِقَتْ؛ عِندَما وَصَلوا إِلَی جَزيرَةٍ مَجهولَةٍ، فَرِحوا کَثيراً وَ شَکَروا رَبَّهُم وَ نزََلوا فيها؛ مَضَی يَومانِ؛ فَما وَجَدوا أَحَداً فِي الْجَزيرَةِ و ما جاءَ أَحَدٌ لِنَجاتِهِم؛ قالَ لَهُمُ الْسُتاذُ:
3 «يا شَبابُ، عَلَيکُم بِالْمُحاوَلَةِ. اِسْمَعوا کَلامي وَ اعْمَلوا بِهِ کَأَنَّهُ ما حَدَثَ شَيءٌ. عَلَيْکُم بِمُواصَلَةِ أَبْحاثِکُم.»
4 ثُمَّ قَسَّمَهُم إلَی أَربَعَةِ أَفْرِقَةٍ وَ قالَ لِلْفَريقِ الأوَّلِ:
5 «يا طُلّابُ، اِبْحَثوا عَنْ صَيْدٍ وَ اجْمَعوا الْحَطَبَ»
6 وَ قالَ لِلْفَريقِ الثّاني:
7 «يا طالِبانِ، اِجْلِبا بَعْضَ الْأَشياءِ الضَّروريَّةِ مِنَ السَّفينَةِ»
8 وَ قالَ لِلْفَريقِ الثّالِثِ:
9 «يا طالِباتُ، اُطْبُخْنَ طَعاماً »
10 وَ قالَ لِلْفَريقِ الرّابِعِ: «يا طالِبَتانِ، اِبْحَثا عَنْ مَوادَّ غِذائيَّةٍ»
11 ثُمَّ قالَ لِلْجَميعِ: «اِصْبرِوا إِنَّ اللهَ مَعَ الصّابِرينَ» مَضَی أُسبوعٌ. في يوَمٍ مِنَ الْأََيّامِ نَزَلَ مَطَرٌ شَديدٌ وَ أَصابَتْ صاعِقَةٌ سَفينَتَهُم فَاحْتَرَقَت.
12 قالَ الطُّلّابُ: «لا رَجاءَ لِنَجاتِنا»
13 فَقَرَأَ الأُسُتاذُ هذِەِ الْآيَةَ «یا أیّهَا الّذینَ آمَنوا اصبِروا»
14 حَزِنَ الطُّلّابُ وَ قالوا: «فَقَدْنا سَفينَتَنا»
15 وَ بَعْدَ أَداءِ الصَّلاةِ وَ الدُّعاءِ صَرَخَ أَحَدُهُم بَغْتَةً:
16 «اُنظُروا يا زُمَلائي. اُنظُرْنَ يا زَميلاتي. تِلْكَ سَفينَةٌ حَربيّةٌ تَقتَرِبُ مِنّا»
17 السَّفينَةُ الْحَربيَّةُ اقتَرَبَتْ مِنْهُم وَ نَزَلَ مِنها جُنودٌ. فَرِحَ الطُّلّابُ وَ سَأَلوا الْجُنودَ:
18 «کَيفَ وَجَدْتُم مَکانَنا؟»
19 أَجابَ الْجُنودُ: «رَأَيْنا دُخاناً مِنْ بَعيدٍ. فَأَتَيْنا وَ شاهَدْناکُم»
1 این حکایت چهل سال پیش در کشوری اتفاق افتاده است،
2 دوازده دانشجو از دانشجویان دانشگاه همراه استادشان برای تهیه پژوهش هایی دربارۀ ماهی ها به سفری علمی رفتند. آب های دریا آرام بود، ناگهان ابری در آسمان آشکار شد پس باد شدیدی وزید و دریا مواج شد. پس کشتی آنها به صخره ای برخورد کرد؛ پس ترسیدند؛ کشتی اندکی تَرَک برداشت اما غرق نشد. هنگامی که به یک جزیرۀ ناشناخته رسیدند، بسیار خوشحال شدند و پروردگارشان را شکرکردند و در آنجا پیاده شدند. دو روز گذشت و کسی را در جزیره پیدا نکردند و کسی برای نجاتشان نیامد، استادشان به آنها گفت:
3 «ای جوانان، شما باید تلاش کنید. سخنم را گوش کنید و به آن عمل کنید؛ مثل این که چیزی نشده است، باید پژوهش هایتان را ادامه دهید»
4 سپس آنها را به چهار گروه تقسیم کرد و به گروه اول گفت:
5 « ای دانشجویان، دنبال صیدی بگردید و هیزم جمع کنید»
6 و به گروه دوم گفت:
7 «ای دو دانشجو )پسر) بعضی از چیزهای ضروری را از کشتی بیاورید»
8 و به گروه سوم گفت:
9 «ای دختران دانشجو، غذایی برایمان بپزید»
10 و به گروه چهارم گفت: «شما دو دانشجوی دختر، دنبال مواد غذایی بگردید»
11 سپس به همگی گفت: «صبر کنید، زیرا خدا با صبر کنندگان است» یک هفته گذشت. در روزی از روزها باران شدیدی بارید و رعد و برق به کشتی آنها برخورد کرد و کشتی سوخت.
12 دانشجویان گفتند: «هیچ امیدی به نجات ما نیست»
13 پس استاد این آیه را خواند: «ای کسانی که ایمان آوردید صبر پیشه کنید»
14 دانشجویان ناراحت شدند و گفتند: «کشتیمان را از دست دادیم.»
15 و بعد از به جا آوردن نماز و دعا یکی از آنها ناگهان فریاد زد:
16 «ای همکلاسی های من (پسر) نگاه کنید. ای هم کلاسی های من (دختر) نگاه کنید. آن کشتی جنگی به ما نزدیک می شود»
17 کشتی جنگی به آنها نزدیک شد و سربازان از آن پیاده شدند. دانشجویان خوشحال شدند و از سربازان پرسیدند:
18 «چگونه جای ما را پیدا کردید؟»
19 سربازان جواب دادند: «دودی را از دور دیدیم. پس آمدیم و شما را مشاهده کردیم»
با توجّه به متن درس گزينۀ درست و نادرست را معلوم کنيد.
1 ذَهَبَ الطُّلّابُ إلَی هٰذِهِ السَّفْرَةِ لِتَهيِئَةِ أَبْحاثٍ عَنِ النَّباتاتِ
2 ما وَجَدَ الطُّلّابُ إِنساناً غَيْرَهُم فِي الْجَزيرَةِ
3 عَشَرَةُ طُلّابٍ کانوا فِي السَّفْرةِ الْعِلْميَّةِ
4 کانَتْ مياهُ البَحْرِ هادِئَةً في البِدايَةِ
5 وَقَعَتْ هٰذِهِ الْحِکايَةُ قَبْلَ سَنَةٍ.
1 دانشجویان برای تهیه پژوهش دربارۀ گیاهان به این سفر رفتند. «نادرست»
2 دانشجویان انسانی غیر از خودشان در جزیره نیافتند. «درست»
3 ده دانشجو در سفر علمی بودند. «نادرست»
4 در ابتدا آب دریا آرام بود. «درست»
5 این حکایت یک سال پیش اتفاق افتاد. «نادرست»
بدانیم
در اين درس با فعل امر آشنا می شويد.
به فرق ميانِ فعل مضارع و امر توجّه کنيد و ترجمۀ آنها را بياموزيد.
فرق «فعل مضارع» و «فعل امر» را بیابید.
فعل امر (دستوری) از فعل مضارع (زمان حال) دوم شخص ساخته می‌شود. تفاوت‌های اصلی این دو عبارتند از:
۱ حذف «ت» از ابتدای فعل:
حرف «ت» که نشانه‌ی دوم شخص در فعل مضارع است، برای ساختن فعل امر حذف می‌شود.
مثال: تَـفْعَلُونَ به فْعَلُونَ تبدیل می‌شود.
۲ تغییر در انتهای فعل:
شناسه «ونَ» در جمع مذکر به «وا» تبدیل می‌شود (حرف «ن» حذف می‌شود).
مثال: تَرْحَمُـونَ (رحم می‌کنید) تبدیل به ارْحَمُـوا (رحم کنید) می‌شود.
شناسه «نَ» در جمع مؤنث بدون تغییر باقی می‌ماند.
مثال: تَصْعَدْنَ (بالا می‌آیید) تبدیل به اِصْعَدْنَ (بالا بیایید) می‌شود.
شناسه «انِ» در مثنی (دو نفر) به «ا» تبدیل می‌شود (حرف «ن» حذف می‌شود).
مثال: تَنْزِلَانِ (پایین می‌آیید) تبدیل به اِنْزِلَا (پایین بیایید) می‌شود.
۳ اضافه کردن «الف» در صورت نیاز:
اگر بعد از حذف «ت»، حرف اول فعل ساکن باشد، برای راحتی تلفظ یک «الف» (معمولاً با صدای کسره) به ابتدای فعل امر اضافه می‌شود.
به طور خلاصه، فعل امر با حذف پیشوند و تغییر پسوند فعل مضارع ساخته می‌شود.
ترجمه کنید.
۱ اِقْبَلِ الْكَلامَ الْحَقَّ.
۲ ارْسُمي صورَةَ الشَّهيدِ.
۳ اِغْسِلا أَيْدِيَكُما قَبْلَ الْغَداءِ.
۴ اسْجُدا لِلّهِ رَبِّ الْعالَمينَ.
۵ اذْكُروا نِعْمَةَ اللهِ عَلَيْكُمْ.
۶ اهْرُبْنَ مِنْ جَليساتِ السّوءِ.
۱ سخن حق را بپذیر.
۲ عکس شهید را رسم کن (بکش).
۳ شما دو نفر دستانتان را قبل از ناهار بشویید.
۴ شما دو نفر برای خدا، پروردگار جهانیان، سجده کنید.
۵ نعمت خدا را بر خودتان یاد کنید.
۶ شما (زنان) از همنشینان بد فرار کنید (دوری کنید).
1736019749.png)
