دو دلیل ذکر کنید که چرا عمده ذخایر نفت ایران در منطقه زاگرس متمرکز شده است؟
دو دلیل اصلی و زمینشناختی برای تمرکز ذخایر نفت در منطقه زاگرس عبارتند از:
۱ محیط رسوبی غنی (میراث دریای تتیس کهن):
منطقه زاگرس در دورانهای گذشته زمینشناسی (بهویژه دورانهای دوم و سوم)، حوضه رسوبی بسیار وسیعی در بستر دریای گرم و کمعمقِ تتیس بوده است. در این محیط دریایی، بقایای جانداران میکروسکوپی (مواد آلی) به همراه رسوبات فراوان در کف دریا انباشته شدند. این انباشت عظیم مواد آلی به مرور زمان، تحت تأثیر فشار و دمای مناسب در اعماق زمین پخته شده و «سنگهای منشأ» (Source Rocks) بسیار غنی برای تولید نفت را به وجود آوردند.
۲ ساختارهای چینخورده و تلههای نفتی بینظیر (طاقدیسها):
همانطور که از نام «زاگرس چینخورده» پیداست، این منطقه تحت فشارهای تکتونیکی (ناشی از برخورد ورقه عربستان به ورقه ایران) قرار گرفته است. این فشارها باعث شده تا لایههای رسوبیِ افقی، خمیده شده و ساختارهای گنبدی شکلی به نام طاقدیس (Anticline) ایجاد کنند. این طاقدیسهای بزرگ در زاگرس، به همراه وجود لایههای نفوذناپذیر مثل گچ و نمک که روی آنها را پوشاندهاند (سنگ پوشش)، به عنوان عالیترین «تلههای نفتی» عمل کرده و نفت را درون مخازن خود به دام انداختهاند.