تاکنون با دو مدل سیاست گذاری هویتی آشنا شدید. این دو مدل را مقایسه و ارزیابی كنید. به نظر شما، هركدام از این دو مدل چگونه به منازعه های هویتی دامن می زنند و چگونه برای حل این منازعات اقدام می كنند؟
دولتها برای مدیریت تنوع فرهنگی، توزیع فرصتها و پاسخگویی به نیازهای گروههای مختلف، ناگزیر به استفاده از «سیاستگذاری هویتی» هستند. بر اساس مفاهیم این درس، ارزیابی این دو مدل به شرح زیر است:
۱. مدل همانندسازی:
نحوه حل منازعه: این مدل تلاش میکند با از بین بردن تفاوتهای فرهنگی و ادغام اقلیتها در فرهنگ غالب، یک «هویت ملیِ واحد» و یکپارچه بسازد تا از این طریق به اختلافات پایان دهد.
چگونگی دامن زدن به منازعه: نادیده گرفتن تنوع فرهنگی و سرکوب هویتهای قومی، زبانی یا مذهبیِ دیگر، موجب احساس تبعیض و حاشیهنشینی در این گروهها میشود و میتواند به مقاومت، اعتراض و منازعات هویتیِ شدیدتری منجر شود.
۲. مدل تکثرگرایی / چندفرهنگی:
نحوه حل منازعه: این مدل با پذیرش و به رسمیت شناختن تفاوتها، احترام به تنوع فرهنگی و دادن حق حفظ هویت به گروههای مختلف، سعی میکند رضایت آنها را جلب کرده و همزیستی مسالمتآمیز ایجاد کند.
چگونگی دامن زدن به منازعه: تأکید بیش از حد بر تفاوتهای قومی و فرهنگی میتواند «هویت مشترک ملی» و انسجام جامعه را تضعیف کند. این کمرنگ شدن پیوندهای مشترک، ممکن است جامعه را دچار چنددستگی، تفرقه و حتی حرکتهای تجزیهطلبانه کند.