در درس های گذشته آموختیم حرام بودن کارهایی مثل دروغ گویی و تحقیر کردن، در دین اسلام نشانهٔ چیست. اکنون شما بگویید حرام بودن روزه خواری در فضای عمومی نشانهٔ چیست؟
همانطور که در درسهای گذشته آموختیم، حرام بودن کارهایی مثل دروغگویی و تحقیر کردن، نشانهٔ «احترام به کرامت و شخصیت انسانها» و حفظ حرمت آنهاست.
اما، حرام بودن روزهخواری در فضای عمومی (علی رغم اینکه فرد ممکن است عذر شرعی برای روزه نگرفتن داشته باشد) نشانهٔ موضوع دیگری است:
نشانهٔ حرام بودن روزهخواری در فضای عمومی
حرام بودن روزهخواری در فضای عمومی، نشانۀ «حفظ حرمت و اقتدار قانون و احکام الهی در جامعه» است:
احترام به قانون الهی: این حکم نشان میدهد که «اسلام به قانون و دستورات خود احترام میگذارد.»
حفظ فضای عمومی جامعه: دین اسلام اجازه نمیدهد که افراد، حرمت احکام الهی و فضای عمومی جامعهٔ مؤمنان را زیر پا بگذارند و بیتفاوتی نسبت به یک واجب شرعی را ترویج کنند.
نکتۀ خیلی مهم: درواقع، اسلام هم کرامت فرد (با اجازه به بیمار برای روزه نگرفتن) و هم کرامت قانون (با منع روزهخواری در ملأ عام) را در نظر میگیرد. احترام به قانون در جامعه، وظیفهای است که پارسا نیز در داستان درس به آن عمل کرد.