عمق و سطح سیاست و قدرت
در سال های گذشته آموختید که می توان ارزش های اجتماعی را در سه قلمرو مطالعه کرد. پیدایش، قوام و دوام ارزش ها در دو قلمرو آرمانی و واقعی، محصول آگاهی، خواست و عمل مردم است، ولی در قلمرو حقیقی، ارزش ها، مستقل از خواست و تمایل افرادند. خوب بودن فضیلتی مانند «عدالت» و بد بودن رذیلتی مانند «ظلم» به خواست و تمایل هیچ فرد، گروه یا جامعه ای وابسته نیست، ولی عدالت تنها با آگاهی، اراده و عمل مردم در زندگی اجتماعی اجرا و محقق می شود. آیا علم و دانشی وجود دارد که ارزش ها را در قلمرو حقیقی شناسایی کند؟ جدول زیر ظرفیت رویکردهای مختلف جامعه شناسی را در مطالعۀ ارزش های سیاسی در این سه قلمرو داوری می کند. آن را تفسیر کنید.

بر اساس این جدول و مفاهیم کتاب درسی، ظرفیت سه رویکرد جامعهشناسی در مطالعه ارزشهای سیاسی (در سه قلمرو) به این صورت تفسیر میشود:
رویکرد تبیینی: این رویکرد تنها به آنچه قابل مشاهده و اندازهگیری است توجه میکند؛ بنابراین فقط در «قلمرو واقعی» (مانند اعمال قدرت فیزیکی) توانایی مطالعه دارد (+) و قلمروهای آرمانی (معانی) و حقیقی (ارزشهای ذاتی) را نادیده میگیرد (-).
رویکرد تفسیری: تمرکز این رویکرد بر درک معانی، قوانین و خواستههای انسانی است؛ لذا در «قلمرو آرمانی» موفق عمل میکند (+). اما چون فقط به توصیف خواستههای جوامع میپردازد، توانایی داوری درباره خوب یا بد بودنِ ذاتیِ پدیدهها (قلمرو حقیقی) و همچنین بررسی مناسبات عینی و ساختاری قدرت (قلمرو واقعی) را ندارد (-).
رویکرد انتقادی: این رویکرد برای نقد وضعیت موجود، هم به «قلمرو واقعی» (قدرت) و هم به «قلمرو آرمانی» (تدابیر سیاسی و معانی) توجه میکند (+). با این حال، وجود علامت سؤال (؟) در بخش «قلمرو حقیقی» نشاندهنده یک چالش اساسی است؛ به این معنا که رویکرد انتقادیِ مدرن معیار ثابت و جهانشمولی (مانند عقل و وحی) ندارد تا بتواند فضیلتها و رذیلتهای حقیقی را مستقل از خواست و تمایل انسانها شناسایی و اثبات کند.