دانلود اپلیکیشن
1 شاید شنیده اید که برخی برای دعوت به مشارکت اجتماعی و سیاسی و نظارت بر کنشگران و واحدهای اجتماعی و سیاسی، می گویند تماشاگر (بی توجّه و منفعل) نباشید. اما آیا واقعاً تماشاگران بدون قدرت اند؟ آیا تماشاگران بازی فوتبال، قضاوت و نظارت نمی کنند؟ آیا قضاوت و نظارت آن ها بی اثر است؟ آیا رأی دهندگان قضاوت و نظارت نمی کنند؟ رأی دهندگان چگونه می توانند بر رفتار و اعمال کنشگران و نمایندگان سیاسی نظارت کنند؟
2 پژوهش های بسیاری نشان می دهد که مشارکت سیاسی موجب افزایش آگاهی سیاسی می شود. در جایی که مردم به هر دلیلی مشارکت کنندۀ سیاسی نیستند، سطح آگاهی سیاسی آنها به مانند حالتی که مشارکت دارند، رشد و گسترش نخواهد داشت. انتخابات یکی از شیوه های مشارکت سیاسی است. در مواردی ممکن است به جای برگزاری انتخابات، قرعه کشی کنند، مثلا در برخی از اجتماعات مانند ساختمان های مسکونی و شرکت های اقتصادی به جای برگزاری انتخابات از قرعه کشی برای تعیین هیئت مدیرۀ یک ساختمان یا شرکت استفاده می کنند. به نظر شما چه تفاوتی میان انتخابات و قرعه کشی وجود دارد؟
۱
بر اساس متن، تماشاگران و رأی‌دهندگان برخلاف تصور برخی، افراد بی‌قدرت و منفعلی نیستند و قضاوت آنها بی‌اثر نیست. رأی‌دهندگان از طریق «مشارکت سیاسی» (مانند شرکت در انتخابات) عملکرد نمایندگان و کنشگران سیاسی را قضاوت می‌کنند. این مشارکت نه تنها به انتخاب افراد می‌انجامد، بلکه موجب افزایش «آگاهی سیاسی» مردم می‌شود و از رکود جامعه جلوگیری می‌کند.
۲
«انتخابات» یکی از مهم‌ترین شیوه‌های مشارکت سیاسی است که بر پایۀ آگاهی، ارزیابی، قضاوت و شناخت افراد از نامزدها انجام می‌شود و به رشد آگاهی سیاسی کمک می‌کند. اما «قرعه‌کشی» یک روش کاملاً تصادفی و مبتنی بر شانس است که در آن هیچ‌گونه ارزیابی، قضاوت انسانی و شناختی برای انتخاب شایسته‌ترین فرد صورت نمی‌گیرد؛ بنابراین برخلاف انتخابات، نمی‌تواند موجب گسترش سطح آگاهی سیاسی افراد شود.
1736019749.png)
