وجود ذخاير زغال سنگ در سيبری كه امروزه، سرزمينی سرد و بدون جنگل های انبوه می باشد را چگونه توجيه می كنيد؟
وجود ذخایر زغالسنگ در سیبری نشان میدهد که این منطقه در گذشتههای بسیار دور (میلیونها سال پیش) دارای آب و هوایی گرم، مرطوب و مساعد برای رشد جنگلهای انبوه و باتلاقهای وسیع بوده است.
توضیح: زغالسنگ از انباشته شدن بقایای گیاهان در محیطهای باتلاقی به وجود میآید. بنابراین، سیبری امروزی که سرد و یخبندان است، در گذشته قطعاً آب و هوای متفاوتی داشته که امکان رشد آن گیاهان عظیم را فراهم میکرده است.
لایه های زغال دار طبس، نشان دهنده چه نوع آب و هوایی در گذشته این منطقه است؟
لایههای زغالسنگ طبس (که امروزه منطقهای گرم و خشک است) نشان میدهد که این منطقه در گذشته دارای آب و هوایی گرم و بسیار مرطوب (مانند آب و هوای استوایی یا باتلاقی) با پوشش گیاهی انبوه و جنگلی بوده است.
چرا برخی از مناطق، با وجود جنگلی بودن، مکان مناسبی برای تشکیل زغال سنگ نیستند؟
برای تشکیل زغالسنگ، فقط وجود جنگل کافی نیست. دو شرط اساسی دیگر لازم است که در متن به آنها اشاره شده:
1 محیط باتلاقی (مردابی):
بقایای گیاهان باید در یک محیط باتلاقی انباشته شوند.
2 نبود اکسیژن:
مهمترین شرط این است که این بقایای گیاهی باید توسط رسوبات پوشیده شده و در محیطی فاقد اکسیژن و با کمک باکتریهای غیرهوازی تجزیه شوند.
در بسیاری از جنگلهای امروزی، بقایای گیاهان (برگها و تنهها) روی زمین و در معرض اکسیژن هوا قرار میگیرند. این امر باعث پوسیدگی کامل آنها توسط باکتریهای هوازی میشود و فرصتی برای تبدیل شدن به تورب (مرحلهٔ اولیه زغالسنگ) پیدا نمیکنند.