علاوه بر عوامل حجم و غلظت، چه عواملی در مقرون به صرفه شدن یک معدن دخالت دارند؟
علاوه بر حجم کانسنگ و غلظت (عیار) مادهٔ معدنی، عوامل بسیار مهم دیگری نیز دخالت دارند:
قیمت جهانی مادهٔ معدنی:
این مهمترین عامل متغیر است. ممکن است یک معدن با عیار پایین، زمانی که قیمت جهانی آن فلز (مانند مس یا طلا) بالا میرود، ناگهان بسیار سودآور شود.
فناوری استخراج و فرآوری:
دستیابی به فناوریهای نوین و کارآمدتر میتواند هزینههای جداسازی کانه از باطله را به شدت کاهش دهد و استخراج را اقتصادی کند.
هزینههای جانبی:
مواردی مانند دستمزد نیروی کار، هزینههای حمل و نقل (دوری یا نزدیکی به جادهها و بنادر)، و هزینهٔ تأمین انرژی (آب و برق) نقش حیاتی دارند.
عوامل سیاسی و قانونی:
ثبات سیاسی کشور، قوانین مربوط به مالیات، و مقررات زیستمحیطی میتوانند هزینهٔ نهایی استخراج را به کلی تغییر دهند.
به چه دلیل برخی از معادن متروکه، پس از مدتی مورد بهره برداری مجدد قرار می گیرند؟
دلیل این اتفاق دقیقاً به پاسخ سوال اول برمیگردد. یک معدن زمانی «متروکه» میشود که استخراج از آن دیگر «مقرون به صرفه» نباشد. اگر هر یک از عوامل بالا تغییر کند، ممکن است آن معدن دوباره اقتصادی شود:
افزایش شدید قیمت جهانی:
این شایعترین دلیل است. معدنی که مثلاً ۱۰ سال پیش با قیمت طلای X دلار زیانده بود، امروز با قیمت طلای Y دلار (که بسیار بالاتر است) میتواند سودآور باشد.
پیشرفت فناوری:
این عامل بسیار کلیدی است. شاید در گذشته فناوری لازم برای استخراج کانیهای با عیار پایین وجود نداشته، اما امروزه با روشهای فرآوری جدید، میتوان همان باطلههای قدیمی را دوباره فرآوری کرد و از آنها مادهٔ معدنی ارزشمند به دست آورد.