۱ روی یک مقوای سفید، تصویر ماهی، علامت پیکان و چیزهای دیگری مانند گل بکشید.
۲ مقوا را مانند شکل به دیوار بچسبانید. یک لیوان شیشهای خالی در فاصلهی ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتری، روبهروی آن بگذارید.
۳ از بدنهی لیوان به نقاشی خود نگاه کنید؛ چه میبینید؟
وقتی لیوان خالی است، اتفاق خاصی نمیافتد و ما نقاشیها را تقریباً به همان شکل و جهتِ اصلی خودشان میبینیم.
۴ بدون آنکه لیوان را جابهجا کنید، درون آن آب بریزید.
۵ دوباره از بدنهی لیوان به نقاشیهای خود نگاه کنید؛ چه مشاهده میکنید؟
یک اتفاق جالب میافتد! میبینیم که جهت نقاشیها برعکس شده است. مثلاً اگر در نقاشی اصلی، سر ماهی و نوک پیکان (فلش) به سمت راست بود، حالا از پشت لیوانِ پر از آب، جهت آنها به سمت چپ دیده میشود. (اگر به تصویر پایین صفحه دقت کنید، میبینید که فلش سبز رنگ کاملاً برعکس شده است).
از این مشاهدهها چه نتیجهای میگیرید؟
نتیجه میگیریم که لیوانِ پُر از آب، دقیقاً مانند یک عدسی عمل میکند. وقتی نور از آبِ داخل لیوان عبور میکند، مسیرش تغییر میکند (میشکند) و باعث میشود تصویر اجسام وارونه (برعکس) دیده شود.
۶ اکنون لیوان را به آرامی به عقب و جلو ببرید و آنچه را مشاهده میکنید، بنویسید.
با دور و نزدیک کردن لیوان به مقوا، مشاهده میکنیم که اندازهی نقاشیها تغییر میکند (کوچکتر یا بزرگتر میشوند) و همچنین تصویر گاهی تار و گاهی واضح میشود.