پردازش اطلاعات حسی

طرح مسئله: ماهیت پیام عصبی که از گیرنده‌های گوناگون بدن (چشم، گوش، پوست و...) به دستگاه عصبی مرکزی می‌رسند، کاملاً یکسان است. همه آن‌ها فقط جریان‌های الکتریکی هستند. پس مغز چگونه آن‌ها را به شکل‌های متفاوتی مانند صدا، تصویر یا مزه تفسیر می‌کند؟

راز رمزگشایی مغز: پاسخ در «مقصد» این پیام‌ها نهفته است. پیام‌هایی که هر نوع از گیرنده‌های حسی ارسال می‌کنند، به بخش یا بخش‌های ویژه‌ای از دستگاه عصبی مرکزی و قشر مخ وارد می‌شوند. بنابراین، مغز بر اساس اینکه پیام به کدام بخش قشر مخ رسیده است، نوع حس را تشخیص می‌دهد.

کتاب درسی برای درک بهتر این موضوع، مسیر پیام‌های بینایی را به عنوان الگو بررسی کرده است. این مسیر شامل ایستگاه‌های مهم زیر است:

کیاسمای بینایی (نقطه تقاطع): کیاسمای بینایی محلی است که در آن، بخشی از آسه‌های (آکسون‌های) عصب بینایی یک چشم، به نیمکره مخ مقابل می‌روند. (یعنی اطلاعات سمت راست میدان دید به نیمکره چپ و بالعکس منتقل می‌شود).

تالاموس (ایستگاه میانی): پیام‌های بینایی قبل از اینکه به قشر مخ برسند، از بخش‌های دیگری از مغز مانند تالاموس می‌گذرند.

لوب پس‌سری (مقصد نهایی): پیام‌های بینایی سرانجام به لوب‌های پس‌سری که در قشر مخ قرار دارند وارد شده و در آنجا پردازش می‌شوند تا ما تصویر را درک کنیم.

در این تصویر می‌توانی عصب بینایی هر چشم را ببینی که به کیاسمای بینایی می‌رسد، تقاطع بخشی از رشته‌ها را مشاهده کنی و سپس مسیر آن‌ها را تا تالاموس و در نهایت رسیدن به لوب پس‌سری در عقب مغز دنبال کنی.