با تشکیل میزگرد فرهنگی، درباره پاسخ سؤالات زیر، بررسی و گفتوگو کنید:
به نظر شما، چگونه باید وحدت ملی و انسجام فرهنگی را حفظ و تقویت کرده و با عوامل تفرقهانگیز داخلی و خارجی مبارزه کنیم؟

برای حفظ و تقویت وحدت ملی و انسجام فرهنگی و مقابله با عوامل تفرقهانگیز، باید اقدامات و رویکردهای زیر را در پیش گرفت:
صیانت از بنیانهای فرهنگی: محافظت از آثار و ابنیه تاریخی، میراث مکتوب، اسطورهها و قهرمانان ملی، زبان و ادبیات، و باورهای فطری و عقلانی (مانند توحید و عدالتخواهی) نقش اساسی در تحکیم انسجام اجتماعی و وحدت ملی دارد.
مقابله با رفتارهای تفرقهانگیز: باید از گفتار و رفتارهایی که به وحدت ملی آسیب میرسانند، مانند قومگرایی افراطی، تشدید اختلافات مذهبی، انحصاری کردن نمادهای ملی، و همچنین تولید و ترویج لطیفههای قومی و طنزهای مخرب به شدت پرهیز کرد.
نگاه فرصتی به تنوع فرهنگی (الگوی وحدت در کثرت): باید بر وجوه مشترک ملی تأکید کرد و در عین حال تفاوتهای قومی، مذهبی و فرهنگی را به رسمیت شناخت، زیرا رویکرد «یکسانسازی» فرهنگی باعث نارضایتی فرهنگهای محلی شده و به انسجام ملی آسیب میزند.
تقویت مهارت گفتوگو: یکی از روشهای رفع اختلاف بین افراد و اقوام، مهارت گفتوگو است که از طریق آن احساسات، افکار و اعمال به هم نزدیک شده و همدلی و همگرایی ایجاد میشود.
شناخت عمیق ارزشهای وحدتآفرین: کسانی میتوانند منادی وحدت و انسجام اجتماعی باشند که شناخت دقیق و عمیقی از فرهنگ جامعه و درک صحیحی از ارزشها و باورهای وحدتآفرین داشته باشند.
محوریت قرار دادن وحدت ملی: پیوستگی و تداوم فرهنگی ایرانیان به حفظ وحدت وابسته است؛ بنابراین تمامی پدیدههای نوظهور باید با محوریت وحدت ملی بررسی شده و در صورت آسیب رساندن به آن، طرد شوند.