مشاغل و حرفههایی مانند شالیکاری در گیلان و مازندران، ماهیگیری در سواحل خلیج فارس، زعفرانکاری در خراسان، کشت پنبه در گلستان، دامپروری در مناطق عشایری و نظایر آنها چه ویژگیهای فرهنگی را در مناطق خود بهوجود آورده است؟

این مشاغل و حرفههای گوناگون که ریشه در اقلیمها و شرایط جغرافیایی متفاوت ایران دارند، ویژگیهای فرهنگی زیر را در مناطق خود به وجود آوردهاند:
تفاوت در سبک زندگی: شرایط متفاوت آبوهوایی و جغرافیایی (مثل زندگی در سواحل دریا، دشتها، مناطق خشک یا عشایری) باعث شده است تا مردمان این مناطق برای انطباق با شرایط محیطی خود، سبک زندگی و روشهای متفاوتی را برگزینند.
تنوع در نمادهای محسوس فرهنگی: این انطباق محیطی و تفاوت در مشاغل، مستقیماً به پیدایش انواع خاصی از پوشش و لباس، غذاهای محلی، و همچنین نحوه معماری و ساخت خانهها در هر منطقه منجر شده است.
شکلگیری آیینها و مراسم بومی: هر یک از این حرفهها، متناسب با شرایط کاری خود، مراسم و آیینهای فرهنگی خاصی را در منطقه ایجاد کردهاند.
تنوع در الگوهای اقتصادی و اجتماعی: این مشاغل باعث ایجاد شرایط مادی و سطح درآمدهای متفاوتی شدهاند که به طور طبیعی، نمادها، الگوها، ارزشها و طبقات اقتصادی و اجتماعی گوناگونی را در درون خردهفرهنگهای ایران پدید آورده است.