آیا تاکنون در جشنوارههای فرهنگی و هنری و یا مسابقات ورزشی دانشآموزی شرکت کردهاید؟ یکی از برنامههای این مراسم، خیرمقدم گفتن نمایندگان استانها، به زبان و گویش محلی و با لباس و پوشش سنتی است که مورد استقبال و تشویق شرکت کنندگان قرار میگیرد. آیا میتوانید جمله زیر را با کمک سایر دانشآموزان به زبانها وگویشهای مختلف، در کلاس اجرا کنید؟
«دوستان عزیز سلام، ازدیدن شما و آشنایی با شما خوشحال هستم. موفقیت شما را تبریک میگویم. ما «همه با هم» باید کشورمان را بسازیم و آن را توسعه دهیم.»
آیا تفاوت لغات و واژگان در این زبانها و گویشها، تفاوت معنا و مفهوم را به همراه دارد؟
آیا این تفاوتها میتواند باعث برتری یک زبان یا یک فرد بر دیگری باشد؟

آری، تفاوت زبانها و گویشها در بین دانشآموزان به معنای تفاوت در هویتها، ارزشها یا برتری یک گروه بر گروه دیگر نیست. این زبانها، گویشها و پوششهای محلی، بخشی از زیبایی و تنوع فرهنگی در درون »فرهنگ مشترک« ما ایرانیان است. زبان، ابزاری برای ارتباط و انتقال فرهنگ است و تفاوت در آن، نشاندهنده غنای فرهنگی و تاریخی اقوام مختلف است. همه دانشآموزان، با هر زبان و گویشی، عضو یک جامعه و فرهنگ بزرگتر به نام ایران هستند و هدف مشترکشان، توسعه و پیشرفت کشور است. بنابراین، هیچ زبانی برتری ذاتی بر زبان دیگر ندارد و همه آنها در کنار یکدیگر، موزائیک زیبای فرهنگ ایرانی را شکل میدهند.