دانلود اپلیکیشن
«مسئله» زیر را بررسی و تجزیه و تحلیل کرده و در کلاس گفتگو کنید:
گاهی نمادها، الگوها، ارزش‌ها و باورهایی که با معیارها و شاخص‌های خانواده در فرهنگ اسلامی ایرانی همخوانی ندارند و قابل پذیرش نیستند، در جامعه ما ترویج و تبلیغ می‌شوند.
مسئولیت ما در رویارویی با این «مسائل» چیست؟ ما چه واکنشی باید بروز دهیم؟ چگونه می‌توانیم از ظرفیت «امربه معروف و نهی ازمنکر» با رعایت شرایط آن، استفاده کنیم؟
تجزیه و تحلیل این مسئله و مسئولیت ما در قبال آن، بر اساس مفاهیم کتاب تحلیل فرهنگی در سه محور زیر قابل تبیین است:
اهمیت شاخص خانواده‌گرایی: خانواده یک نهاد اصیل، بنیادین و انسجام‌بخش جامعه و عامل اصلی تربیت و فرهنگ‌پذیری افراد است. هرگونه کسب و اقتباس عناصر فرهنگی از جوامع دیگر، باید با ارزش‌های این نهاد مؤثر سازگاری داشته باشد. بنابراین، الگوها و سبک‌های زندگی وارداتی که مناسبات، روابط و هنجارهای اصیل خانواده را تضعیف، ناکارآمد یا آسیب‌پذیر می‌کنند، از نظر فرهنگی غیرقابل پذیرش هستند.
مسئولیت و واکنش ما (رویکرد تعامل آگاهانه): در رویارویی با این مسائل، واکنش ما نباید انفعال یا تقلید کورکورانه باشد؛ بلکه باید «پذیرش و تعامل آگاهانه» داشته باشیم. به این معنا که ضمن پایبندی و اعتقاد عمیق به ارزش‌های فرهنگی خویش، برخوردی فعال و هوشمندانه از خود نشان دهیم و با «پالایش» عناصر وارداتی، تنها مواردی را بپذیریم که با مبانی هویتی ما در تضاد نباشند.
بهره‌گیری از ظرفیت امر به معروف و نهی از منکر: این فریضه در واقع سیستم دفاعی و سازوکار پویای نظارت اجتماعی در فرهنگ اسلامی است. برای استفاده از این ظرفیت، باید با تکیه بر «سواد فرهنگی»، آگاهی‌بخشی، استدلال منطقی و لحن دلسوزانه (رعایت شرایط)، حساسیت جامعه را نسبت به حفظ لایه‌های بنیادین فرهنگ (عقاید و ارزش‌های خانواده) بیدار نگه داریم. این اقدام مصداق بارز مسئولیت‌پذیری اجتماعی در قبال اصلاح آسیب‌ها و جلوگیری از اشاعه ناهنجاری‌هاست.
1736019749.png)
