در مناطق خشک، هر چقدر بهره برداری از آب های زیرزمینی بیشتر باشد، کیفیت آب، نامطلوب تر است. دلیل آن را توضیح دهید.
غلظت نمکهای حل شده در آب زیرزمینی به عواملی مانند جنس کانیها و سنگها، سرعت نفوذ آب، دما و مسافتی که آب طی میکند بستگی دارد. در مناطق خشک، این روند به دلایل زیر به افت کیفیت آب منجر میشود:
تغذیه ضعیف و حرکت کند آب: در مناطق خشک به دلیل کمبود بارش، تغذیه سفرههای زیرزمینی بسیار ضعیف است.
افزایش زمان تماس با کانیها: آب در زیر زمین حرکت آهستهای دارد. وقتی بهرهبرداری زیاد باشد و آب جدیدی جایگزین نشود، آبی که در اعماق باقی میماند زمان بسیار طولانیتری را در تماس با سنگها و خاک سپری میکند.
انحلال بیشتر املاح: این زمان طولانی، فرصت بیشتری برای انحلال کانیهای مسیر به آب میدهد که نتیجه آن بالا رفتن غلظت املاح محلول، شور شدن و نامطلوبتر شدن کیفیت آب زیرزمینی است.
در شهرهایی که نزدیک سواحل دریاها قرار دارند با پایین آمدن سطح ایستابی، چه مشکلاتی ایجاد می شود؟
در مناطق نزدیک به سواحل دریا، یک تعادل فشاری بین آب شیرینِ زیرزمینی و آب شور دریا وجود دارد. مشکلاتی که با پایین آمدن سطح ایستابی (به دلیل برداشت بیرویه) رخ میدهد عبارتند از:
کاهش فشار آب شیرین: با افت سطح ایستابی، فشار و حجم آب شیرینی که مانند یک سد در برابر آب دریا عمل میکند، کاهش مییابد.
نفوذ آب شور به آبخوان: بر اثر از بین رفتن این تعادل، آب شور دریا به داخل آبخوانها (سفرههای آب شیرین زیرزمینی) پیشروی میکند.
از دست رفتن منابع آب: این پدیده باعث شور شدن چاهها و منابع آب زیرزمینی میشود و در نتیجه، آب این شهرها کیفیت لازم را برای شرب (آشامیدن) و مصارف کشاورزی به طور کامل از دست میدهد.