جواب فعالیت صفحه 106 درس 4 ریاضی و آمار دهم انسانی (نمایش داده ها)
تعداد بازدید : 91.26Mپاسخ فعالیت صفحه 106 ریاضی و آمار دهم انسانی
-گام به گام فعالیت صفحه 106 درس نمایش داده ها
-فعالیت صفحه 106 درس 4
-شما در حال مشاهده جواب فعالیت صفحه 106 ریاضی و آمار دهم انسانی هستید. ما در تیم مای درس، پاسخنامههای کاملاً تشریحی و استاندارد را مطابق با آخرین تغییرات کتاب درسی 1404 برای شما گردآوری کردهایم. اگر به دنبال بهروزترین پاسخها برای این صفحه هستید و میخواهید بدون نیاز به اتصال به اینترنت، علاوه بر پاسخهای گام به گام، به گنجینهای از مطالب درسی دسترسی پیدا کنید، حتماً اپلیکیشن مایدرس را نصب نمایید.
📥 دانلود اپلیکیشن مایدرس
برای دسترسی آفلاین، سریع و بدون نیاز به اینترنت به گنجینهای از گامبهگامها و نمونه سوالات، اپلیکیشن را نصب کنید.
مربی گروه (تیم) بسکتبال شهر می خواهد بر اساس نتایج بازی های قبلی دو بازیکن، نسبت به حضور یکی از آنها در بازی بعدی تصمیم بگیرد. امتیازهای کسب شده توسط این دو بازیکن به صورت زیر است:
11 بازی بازیکن الف:

10 بازی بازیکن ب:

داده های مرتب شده را می توان به صورت زیر نشان داد:

اگر هر یک از اعداد را به صورت نقطهٔ بالای یک محور علامت بزنیم، به نمودار حاصل، نمودار نقطه ای داده ها می گویند. نمودار نقطه ای امتیازهای بازیکن الف را می توان به صورت زیر نمایش داد.

الف نمودار نقطه ای داده ها را برای بازیکن ب بر روی محور نمایش دهید.

به نظر شما کدام بازیکن بهتر است؟ البته این سؤال، کلی است و اگر به شما بگوییم این بازی آخر است یا گروه مقابل تاکنون امتیاز بیشتری نسبت به گروه شهر کسب کرده است، ممکن است پاسخ سؤال عوض شود.
در فصل گذشته برای تصمیم درست تر، از معیارهای گرایش به مرکز و پراکندگی به طور هم زمان استفاده می شد. پس خالی از لطف نیست که معیارهای گرایش به مرکز و پراکندگی مجموعه های گوناگون از داده ها را به شکل تصویری مورد مقایسه قرار دهیم. امتیازهای بازیکن الف را در نظر بگیرید. برای این منظور، کمترین مقدار، چارک اول، میانه، چارک سوم و بیشترین مقدار را محاسبه کنید و روی یک محور نمایش دهید. برای مشخص کردن حدود دامنهٔ میان چارکی، یک جعبه به عرض دلخواه رسم می کنیم. برای مشخص کردن دامنهٔ دو خط، از دو طرف جعبه به کمترین مقدار و بیشترین مقدار داده ها وصل می کنیم. با مشخص کردن میانه روی جعبه، نمودار جدیدی ارائه کرده ایم به نام نمودار جعبه ای. برای این منظور، خطی عمودی بکشید تا میانه مشخص شود.

این نمودار، دامنه، دامنهٔ میان چارکی و میانهٔ مجموعه داده ها را به طور همزمان نشان می دهد. بیش از یک مجموعه داده را می توان در یک نمودار نشان داد. این بدان معناست که این روش برای مقایسهٔ داده ها بسیار عالی است.
اگر داده ها دربرگیرندهٔ دادهٔ دورافتاده بودند، دامنه وسیع تر می بود. در نمودار جعبه ای، طول سبیل ها با توجه به مرزهای بالا و پایین افزایش می یابد. با نگاه کردن به سبیل های نمودار جعبه ای، می توانید به نامتقارن بودن داده ها پی ببرید.
ب نمودار جعبه ای امتیازهای دو بسکتبالیست در اینجا نشان داده شده است. دامنهٔ این امتیازها را مقایسه کنید. اگر مجبور بودید از بین این دو بازیکن، یک نفر را انتخاب کنید، کدام را انتخاب می کردید؟ اکنون بهتر می توانید به سؤال قبل در وضعیت های مختلف گروه مقابل یا حساسیت بازی تصمیم گیری کنید.

امتیازهای بازیکن ب دامنهٔ نسبتاً کوچکی دارد، ولی میانهٔ هر دو برابر با 10 است.
امتیازهای بازیکن الف دامنهٔ بزرگی دارد. این بازیکن، گاهی امتیازهایی بسیار بیشتر از بازیکن ب می آورد، و گاهی هم بسیار کمتر.
بازیکن ب ثبات بیشتری دارد و معمولاً امتیازهایش بیشتر از بازیکن الف است (میانه ها و دامنهٔ میان چارکی را با هم مقایسه کنید)، پس بهتر است بازیکن ب را انتخاب کنیم.
نمودار جعبه ای، روشی سودمند برای نمایش دامنه ها و چارک های داده هاست. یک جعبه، مکان قرارگیری چارک ها و دامنۀ میان چارکی را نشان می دهد و سبیل ها کمترین و بیشترین مقادیر داده ها را نشان می دهند. در یک نمودار جعبه ای می توان بیش از یک مجموعه داده را نشان داد؛ پس این نمودار برای مقایسه مناسب است.
پ دامنهٔ میان چارکی مفید به نظر می رسد. این دامنه در مورد بازیکنانی که گاه گاهی امتیازهای بسیار اندکی کسب می کنند چطور عمل می کند؟ اگر بازیکنی در روز مسابقه، بد بازی کند، برای مربی به قیمت از دست دادن قهرمانی در تیمگان (لیگ) تمام می شود. آیا دامنهٔ میان چارکی برای ما مشخص می کند که کدام بازیکن واقعاً ثبات بیشتری دارد یا دامنه؟
مربی نباید فقط دامنهٔ امتیازهای بازیکنان را مقایسه کند. او به راهی نیاز دارد تا به طور دقیق از روی مقادیر موجود محاسبه کند که کدام بازیکن در روز مسابقه ثبات بیشتری دارد. به عبارت دیگر، او باید بازیکنی را پیدا کند که امتیازهایش کمترین تغییرات را داشته باشد.

مشکل دامنه و دامنهٔ میان چارکی این است که فقط تفاوت بین مقادیر کم و زیاد را به شما می گویند؛ اما نمی گویند که چند وقت به چند وقت، بازیکنان این امتیازهای کم و زیاد را در مقابل امتیازهای نزدیک به میانه کسب می کنند. این برای مربی مهم است.
الف

ب
۱ مقایسه دامنهٔ امتیازها:
بازیکن الف: دامنه امتیازات این بازیکن بسیار گسترده است. با توجه به نمودار جعبهای، کمترین امتیاز او حدود 3 و بیشترین امتیاز (داده پرت) حدود 30 است. بنابراین، دامنه (Range) امتیازات او 27 = 3 – 30 میباشد. این دامنه بزرگ نشاندهنده بیثباتی شدید در عملکرد اوست.
بازیکن ب: دامنه امتیازات این بازیکن بسیار محدود و متمرکز است. کمترین امتیاز او 7 و بیشترین امتیاز 13 است. بنابراین، دامنه امتیازات او 6 = 7 – 13 میباشد. این دامنه کوچک نشاندهنده ثبات بالا در عملکرد اوست.
۲ انتخاب بازیکن و دلیل آن:
برای یک بازی معمولی یا یک بازی حساس (مانند فینال)، انتخاب منطقی بازیکن ب است.
دلیل: بازیکن ب عملکردی باثبات و قابل پیشبینی دارد. مربی میداند که با انتخاب او، به احتمال بسیار زیاد امتیازی بین 7 تا 13 کسب خواهد کرد و میانه امتیازات او (حدود10/5) بسیار بالاست. در مقابل، بازیکن الف یک ریسک بزرگ است؛ ممکن است در روز خوبش امتیاز فوقالعادهای مثل 27 کسب کند، اما به همان اندازه احتمال دارد که با کسب امتیاز 3 یا 4 تیم را ناامید کند. در مدیریت یک تیم، ثبات و قابلیت اطمینان معمولاً بر شانس یک عملکرد استثنایی ارجحیت دارد.
۳ تصمیمگیری در وضعیتهای مختلف:
بازی حساس یا فینال: قطعاً بازیکن ب انتخاب میشود، زیرا ثبات او ریسک عملکرد ضعیف را به حداقل میرساند.
بازی با تیم ضعیف: مربی میتواند به بازیکن الف میدان دهد تا ببیند آیا میتواند به اوج عملکرد خود برسد یا خیر. در این نوع بازی، یک عملکرد ضعیف از سوی او فاجعهبار نخواهد بود.
بازی در وضعیتی که تیم شما بازنده است و به یک معجزه نیاز دارد: در این سناریوی خاص، شاید مربی ریسک کرده و بازیکن الف را به زمین بفرستد، به این امید که آن روز، روز استثنایی او باشد و با یک امتیاز بسیار بالا نتیجه را برگرداند.
پ
این بند به یکی از مهمترین مزایای دامنه میانچارکی (IQR) نسبت به دامنه (Range) اشاره دارد.
دامنه میانچارکی و امتیازهای بسیار اندک (دادههای پرت):
دامنه میانچارکی \((IQR{\rm{ }} = {\rm{ }}Q3-Q1)\) پراکندگی ۵۰ درصد میانی دادهها را نشان میدهد. این شاخص به طور کامل دادههای پرت (۲۵ درصد بالا و ۲۵ درصد پایین دادهها) را نادیده میگیرد. بنابراین، اگر بازیکنی گاهگاهی یک امتیاز بسیار کم (یا بسیار زیاد) کسب کند، این امتیاز اثری بر روی دامنه میانچارکی او نمیگذارد. این ویژگی، دامنه میانچارکی را به یک شاخص «مقاوم» (Robust) برای سنجش پراکندگی تبدیل میکند.
کدام یک ثبات را بهتر نشان میدهد؟ دامنه یا دامنه میانچارکی؟
دامنه میانچارکی (IQR) به مراتب شاخص بهتری برای نشان دادن ثبات واقعی و معمول یک بازیکن است.
دامنه (Range): عملکرد بازیکن الف را بسیار بیثبات نشان میدهد (دامنه 27). این شاخص فقط تحت تأثیر دو امتیاز حاشیهای (کمترین و بیشترین) قرار دارد و عملکرد معمول بازیکن را نادیده میگیرد.
دامنه میانچارکی (IQR): این شاخص نشان میدهد که ۵۰ درصد بازیهای بازیکن الف در یک بازه ۵ امتیازی (از 3 تا 8) و ۵۰ درصد بازیهای بازیکن ب در یک بازه ۴ امتیازی (از 7 تا 11) قرار دارد. مقایسه این دو عدد (4 و 5) تصویر دقیقتری از ثبات عملکرد معمول دو بازیکن ارائه میدهد و نشان میدهد که بازیکن ب حتی در عملکرد معمول خود نیز از ثبات بیشتری برخوردار است.
نتیجهگیری
دامنه میانچارکی برای مربی معیار قابل اعتمادتری است تا بفهمد کدام بازیکن ثبات عملکرد بیشتری دارد، زیرا تحت تأثیر روزهای بسیار بد یا بسیار خوبِ استثناییِ بازیکن قرار نمیگیرد.
مای درس ، برترین اپلیکیشن کمک درسی ایران
پوشش تمام محتواهای درسی پایه چهارم تا دوازدهم- آزمون آنلاین تمامی دروس
- گام به گام تمامی دروس
- ویدئو های آموزشی تمامی دروس
- گنجینه ای از جزوات و نمونه سوالات تمامی دروس
- فلش کارت های آماده دروس
- گنجینه ای جامع از انشاء های آماده
- آموزش جامع آرایه های ادبی، دستور زبان، قواعد زبان انگلیسی و ... ویژه





